Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/9718 E. 2013/13930 K. 25.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9718
KARAR NO : 2013/13930
KARAR TARİHİ : 25.12.2013

Cinsel taciz ve hakaret suçlarından (2’şer kez) sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan (iki kez) mahkûmiyeti ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan (iki kez) beraatine dair … Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 11.04.2011 gün ve 2011/35 Esas, 2011/107 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan (iki kez) verilen beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik olmayan temyizinde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca sanığın beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin reddiyle, incelemenin cinsel taciz suçundan (iki kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık temyizi ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan (iki kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan (iki kez) verilen beraat kararlarının temyiz incelemesine gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı Kararında vurgulandığı gibi CMK.nın 225/1. maddesi gereğince bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesinin o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği, dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen 16.02.2011 tarihli iddianamede sanığın müştekilere telefonda küfrettiği belirtilerek eylemine uyan TCK.nın 125/1. maddesi gereğince cezalandırılması istenilmiş olup bunun dışında müştekilerin huzur ve sükununu bozduğuna dair bir anlatım bulunmaması karşısında mahkemece hakaret suçu ile
ilgili olarak herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde sanığın anılan suçtan beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.