YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11349
KARAR NO : 2013/5750
KARAR TARİHİ : 09.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …, …, …’nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkûmiyetine, atılı diğer suçtan beraatine; diğer sanıkların atılı suçtan beraatlerine dair … 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2008 gün ve 2007/367 Esas, 2008/107 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan …’nın ve annesi …’nin vekâletli vekilinin 09.05.2008 tarihli süre tutum dilekçesinde isim belirtmeksizin hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında vekilin gerekçeli temyiz dilekçesinde sadece … yönünden davaya katılmış olan …’nin adının yazıldığından bahisle sanıklar …, … ve … hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyizin reddine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık … hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık … müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükmü ile beraat hükmünün ONANMASINA,
Sanıklar …, … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Mağdure beyanları, bu beyanları doğrulayan tanık … ve tanık … anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar … ve …’in mağdurenin ağzını tutarak zorla sanık …’in kullandığı araca bindirilip tanık
… engellemek istemesine rağmen hızla kaçtıkları ve sonrasında mağdureyi serbest bırakmaları şeklinde sübuta eren olayda, sanıkların eylemlerinin cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, yine mağdurenin annesi …’nin polise müracaatının mağdurenin serbest bırakılmasından önce veya sonra olup olmadığı araştırılıp, sanıklar hakkında TCK.nın 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği hususlarıda gözetilmeden eksik inceleme ve delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.