YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15293
KARAR NO : 2013/6327
KARAR TARİHİ : 21.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralama (3 kez), mala zarar verme (iki kez), 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, … arasında korku ve panik yaratmak amacı ile tehdit, … ve çalışma hürriyetinin ihlali, tehdit suçlarından sanık …, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama (3 kez), mala zarar verme (iki kez), … arasında korku ve panik yaratmak amacı ile tehdit, … ve çalışma hürriyetinin ihlali ve tehdit suçlarından sanık …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair … 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.02.2009 gün ve 2008/443 Esas, 2009/29 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii ve sanık … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında … ve Muhittin’e yönelik hakaret, mağdur …’e karşı işlediği kasten yaralama, mala zarar verme (iki kez), … ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet, sanık … hakkında mağdurlar …’e karşı işlediği kasten yaralama, mala zarar verme (iki kez) ve … ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı ilamı ile iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa’ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince verilen cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından, sanık … müdafii ve sanık …’un temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar Sadullah hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdur … ve …’e karşı işlediği kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen mahkûmiyet, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdur … ve …’e karşı işlediği kasten yaralama suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Mağdur …’in aşamalardaki beyanlarına,diğer mağdurlar …, …, …, …’in anlatımlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların mağdur …’i bulunduğu barın üst katından indirip beni bırakın diye bağırmasına rağmen zorla sürükleyerek yaklaşık 50-60 metre uzağa sürükleyip burada darp edip mağduru hürriyetinden yoksun bıraktıkları, ayrıca mağdur …’in beyanlarına, 6136 sayılı Kanun kapsamında ateşli silahtan atılan MKE yapımı iki adet boş kovanın bulunmasına ve dosya içeriğine göre de sanık …’ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını işlediği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamış, sanıklar hakkında TCK.nın 53/1. maddesin uygulanmamış ise de, bu hükmün hapis cezasına mahkûmiyetinin kanunî sonucu olarak infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bu eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık … müdafii ve sanık …’un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … ve … haklarında hakkında … arasında korku ve panik yaratmak amacı ile tehdit ve tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;
Sanıklar hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde, 27.11.2007 tarihinde katılan …’a ait barda mağdurlar …, …, …, … ve …’un aynı masada oturdukları, başka bir masada oturan sanık …’un mağdur …’in yanına gelip kulağına “seni bu bardan çıkartmayacağım” şeklindeki sözlerinden sonra mağdur …’in masadan kalkarak gideceği sırada sanıkların …’e saldırarak vurmaya başladıkları, yine …’in yanında bulunan … ve …’i de darp ederek yaralamaları şeklinde gelişen olayda, mağdure …’un sanık … için sadece kollukta beyanının bulunması, mağdurlar …, … ve …’in sanık …’ın tehdit içeren bir söz söylediği şeklinde beyanlarının bulunmaması, mağdur …’in sanık …’un kulağına eğilerek tehdit ifadesini kullandığını söylemesi, bu mağdurların sanık …’un mağdur …’in kulağına bir şey söylediğini beyan
etmeleri dikkate alındığında, sanık …’un sadece mağdur …’e yönelik tehdit suçunun sübuta erdiği, sanık …’un diğer mağdurlara ve sanık …’ın mağdurlara tehditte bulunduklarının sübuta ermediği anlaşıldığından, sanık …’un sadece …’e yönelik 5237 sayılı TCK.nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılması, diğer sanık …’ın bu suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Sanıklar … arasında korku ve panik yaratmak amacı ile tehdit suçunda dosya içeriğine göre, … arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden sanıkların beraatleri yerine, mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık … müdafii ve sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.