YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/2056
KARAR NO : 2013/4274
KARAR TARİHİ : 10.04.2013

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2010 gün ve 2008/440 Esas, 2010/348 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, bir kısım tanık beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında suç tarihinden önce mağdureyi ailesinden isteten sanığın aldığı olumsuz yanıt üzerine 07.08.1998 tarihinde ailesinin tarlada olduğu sırada mağdurenin evine gelmesinin ardından mağdurenin evdeki şahsi kıyafetleri ile eşyasını alıp rızasıyla sanıkla birlikte gittiği ve 02.09.1998 gününe kadar sanıkla birlikte yaşayıp müteaddit kez rızasıyla cinsel ilişkiye giren mağdurenin bu arada yaşanan geçimsizlik üzerine anılan tarihte kıyılan resmi nikah sonrası sanık tarafından ailesinin yanına ziyaret maksatlı getirildiğinde geri dönmeyip baba evinde kaldığı ve cinsel ilişkilerinin zora dayalı olduğunu beyan eden mağdurenin bu iddiasını doğrulayacak sübuta yeter delil bulunmadığı anlaşıldığından bu haliyle mağdurenin mahkemece tashih edilmiş yaşı da dikkate alınarak sanığın eylemi nedeniyle suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nın 416/son, 80, 418/2, 430/2. maddeleri veya sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 104/1, 43/1, 109/1-3f-5. maddeleri karşılaştırılıp belirlenecek lehe kanun hükümleri gereğince hüküm kurulması gerekirken suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.