YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11161
KARAR NO : 2011/4617
KARAR TARİHİ : 06.12.2011

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar …, … , …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2009 gün ve 2009/314 Esas, 2009/1212 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların eylemlerinin, 765 sayılı TCK.nun 429. maddesi kapsamında bulunması ve aynı Kanunun 432. maddesinin 21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değiştirilmesinden sonra gerçekleşmiş olması karşısında, sanıklar hakkında hakkaniyet gereği, 21.07.2004 tarihinden önce işlenen ve 765 sayılı TCK.nun 430 ve 432. maddeleri kapsamında kalan eylemler için uygulanması gereken aynı Kanunun 59. maddesinin uygulanmaması kanuna aykırı bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların mağdureyi, daha önce onunla 2 yıl sözlü kalan ve evlenmelerine yasal engel bulunmayan sanık … ile evlendirmek maksadıyla kaçırdıklarının ve mağdureye herhangi bir şekilde zarar da vermediklerinin anlaşılmasına göre sanıklar hakkında TCK.nun 433. maddesinin uygulanmaması,
CMK.nun 231/6. maddesinde öngörülmediği halde, “katılanın şikâyetinin devam ettiği” şeklinde yasal olmayan gerekçeyle sanıklar haklarındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.