YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7452
KARAR NO : 2013/4395
KARAR TARİHİ : 12.04.2013
Çocuğun basit cinsel istismarı, basit cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarından sanık …’ın, çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel taciz (3 kez) suçlarından sanık …’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’ın mağdur …’a karşı işlemiş olduğu cinsel taciz suçundan beraatine, müşteki …’a karşı işlemiş olduğu basit cinsel saldırı suçundan beraatine, müşteki …’ye karşı işlemiş olduğu cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine, sanık …’ın müşteki … ve …’a karşı işlemiş olduğu cinsel taciz suçundan beraatine, mağdur … ‘e karşı işlemiş olduğu cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2008 gün ve 2007/140 Esas, 2008/151 Karar sayılı hüküm süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ve mağdureler vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında mağdure …ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında mağdureler … ve …’ye yönelik cinsel taciz suçundan kurulan hükümlere karşı mağdureler vekilinin yapmış olduğu temyiz incelenmesinde;
Mağdurelerin sanıklar hakkında şikâyetlerinin ve katılan sıfatlarının bulunmaması nedeniyle nedeniyle hükmü temyiz etmeye hakları bulunmadığından, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca mağdur vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,
Sanıklar hakkında mağdureler … ve …’ya yönelik cinsel taciz suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında mağdure …’a yönelik eylemlerinden kurulan hükümler açısından yapılan temyiz incelenmesinde;
Şikâyetçi olduğunu bildiren mağdure ve vekiline CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmamış ise de; CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, zorunlu vekilin mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nm 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure …’ın katılmasına, zorunlu vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek katılan mağdure vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.