YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13472
KARAR NO : 2013/6282
KARAR TARİHİ : 21.05.2013

Evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutma suçundan sanık … ‘ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2011 gün ve 2008/1121 Esas, 2011/290 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Suçun oluşumuna etkisi bakımından evi terk eden çocuk …’nin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda müştekinin dosyaya yansıyan maddi bir zararı da bulunmadığı gibi; daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkum olmayan sanığın savunmasının talimatla alındığı, mahkemede hiç bir duruşmaya katılmadığından davranışlarının izlenip, gözlenemediği ve CMK.nın 231/6. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mağdur ve müştekinin şikâyetinin devam etmesi, zararlarının karşılanmaması, sanığın izlenen, gözlenen tutum ve davranışları dikkate alındığında olumlu yönde kanaat oluşmadığı şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetine infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.