YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17443
KARAR NO : 2011/4759
KARAR TARİHİ : 08.12.2011

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan (4 kez) mahkûmiyetine dair … Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2011 tarih ve 2008/91 Esas, 2011/40 Karar sayılı kısmen re’sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen, mağdure …’ya yönelik nitelikli cinsel istismar suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nun 103/2,103/3 ve 103/4 maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun bir artırım yapılması gerektiği halde, 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması ve 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde yer alan velayet hakkını kötüye kullanmak suretiyle yaşı küçük mağdureler Habibe, Züleyha, … ve Şifa’ya karşı nitelikli cinsel istismar suçlarını işlediğinin anlaşılmasına göre, cezalarının infazlarından sonra başlamak üzere aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın mağdureler Habibe ve Züleyha’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ile müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re’sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,
Sanığın, mağdureler … ve Şifa’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında, mağdureler … ve Şifa’ya yönelik eylemleri nedeniyle Türk Ceza Kanununun 103/2-3 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, 29.11.2010 tarihli celsede aynı Kanunun 103/4. maddesi yerine 103/3. maddesinden ek savunma … verildiği anlaşıldığından sanık hakkında her iki mağdureye yönelik fiilleri nedeni ile 103/4. maddesi uygulanmasına yönelik usulüne uygun ek savunma … verilmeden, bu maddelerin uygulanması suretiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesinin ihlal edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında kurulan re’sen de temyize tâbi hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.