YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17329
KARAR NO : 2022/1921
KARAR TARİHİ : 08.02.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, temyiz dilekçesi içeriğine göre istemin eski hale getirmeyi de içerdiği, eski hale getirme istemi hususunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay’a ait olduğu, CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvurunun yapılacağı merci, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir tereddüte yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacağında bir kuşku yok ise de,
Sanık …’nin yüzüne karşı verilen hükme ait gerekçeli kararın, sanığın aynı konutta ikamet eden babasına 16.04.1997 tarihinde tebliğ edildiği ve 30.05.1997 tarihinde sanık tarafından infaz edildiği anlaşılmakla, sanığın kararı yasal süresi içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden ve 16.04.1997 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05.02.2021 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.