YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12042
KARAR NO : 2012/11715
KARAR TARİHİ : 21.11.2012

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun kaçırılıp alıkonulması suçlarından sanıklar … ve …’un yapılan yargılamaları sonunda sanık …’in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine sanık …’in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2012 gün ve 2010/41 Esas, 2012/124 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmesi üzerine dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet ve sanık … hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesine gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Sanığın mağdurun şahsına bir zararı dokunmaksızının sanığın mağduru soruşturma başlamadan kendiliğinden evine bıraktığının kabulüne rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 110. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.