YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16699
KARAR NO : 2022/1746
KARAR TARİHİ : 07.02.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yokluğunda verilen hükmün sanığa 18.08.2015 tarihinde usule uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın 06.06.2016 günlü dilekçesi ile yapılan tebligatın usulsüz olduğunu bildirerek eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca bu talepleri inceleme yetkisinin, Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın usule uygun tebligat yapılmamasını beyan etmesine karşın hakkındaki kararı öğrenerek; 18.01.2016 günü mahkemeye hitaben mahsup talebine ilişkin dilekçe yazdığı, usulsüz tebligata karşın sanığın öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceğini düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanunun’un 32. maddesi de dikkate alındığında; her koşulda tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 18.01.2016 günü olacağı, sanığın 18.01.2016 tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz iradesi ortaya koymadığı gözönüne alındığında; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.06.2016 günlü ilk verilen kararı temyiz ettiği anlaşıldığından sanığın eski hale getirme ve temyiz taleplerinin REDDİNE, 07.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.