YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1092
KARAR NO : 2012/5464
KARAR TARİHİ : 15.05.2012

Fuhuş suçundan sanıklar …, …, … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair … 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.06.2009 gün ve 2009/313 Esas, 2009/602 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar …, … müdafileri ile sanık … tarafından ve sanıklardan …’ın temyiz talebinin süre yönünden reddine dair … 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2011 gün ve 2009/313 Esas, 2009/602 sayılı Ek kararın ise incelenmesi süresi içinde sanık … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece verilen 11.06.2009 gün ve 2009/313 Esas, 2009/602 Karar sayılı hükmün son fıkrasında Anayasa’nın 40/2 ve CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine uygun olarak başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin gerektiği, ancak sanıkların huzurunda verilen hükümlerde, kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcının belirtilmesi sırasında “…hükmün açıklanması veya tebliğinden…” denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru hakkının yanıltıcı biçimde ifade edildiği, bunun CMK.nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni olduğu anlaşıldığından, sanık …’ın ve …’ın temyiz istemlerinin süresinde olduğunun kabulüyle, Sanık … yönünden temyiz talebinin reddine dair 05.04.2011 tarihli Ek Kararın kaldırılarak hükümlerin incelenmesine karar verilmekle gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK.nın 227. maddesinde düzenlenen suçun, fuhuş yaptırılan mağdure sayısınca oluşacağı gözetilmeyerek, tek uygulama yapılması sebebiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında mahkûmiyetlerinin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar …, … müdafileri ile sanık … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümlerin çıkarılarak, bunun yerine “Sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.