Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/4407 E. 2013/20093 K. 11.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/4407
KARAR NO : 2013/20093
KARAR TARİHİ : 11.11.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2012 tarih ve 2010/577-2012/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalının, dava dışı Turcan Akaryakıt Nak. Tur. Oto Yedek Parça Tic. San. Ltd. Şti.’de % 25 oranında hisse sahibi ve aynı zamanda her ikisinin de şirket müdürü oldukları sırada, 18.04.2003 tarihinde şirket hisselerini devredip şirket müdürlüğünden de ayrılarak ortaklıklarını sona erdirdiklerini, ancak ortaklık döneminde 2002 ve 2003 yılı şirket hesaplarının denetlenmesi sonucu tarh ve tahakkuk ettirilen toplam 104,358,64 TL gelir vergisi stopajı, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi, kurumlar vergisi, özel usulsüzlük cezası ve KDV’yi müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını, bu miktardan davalının % 25 ortaklık payına isabet eden 26.089,66 TL alacak ile 392,42 TL işlemiş faizinden şirket ortağı olarak sorumlu bulunduğunu, bu miktarın tahsili için yaptıkları takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı şirketin % 25 hisseli ortağı iken davacı ile birlikte paylarını tüm hak ve yükümlülükleri ile 3. kişilere devrettiklerini, devir yönünden herhangi bir borcun bulunmadığını, bu tarihten sonra doğan borçlardan mevcut şirketin sorumlu olduğunu, müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını ve dava konusunu oluşturan vergi borçlarına ilişkin olarak Manisa Vergi Mahkemesi’ne dava da açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının şirket ortaklığından ayrılmadan önceki döneme ait tahakkuk eden ve cezalı olarak ödenen vergi borçları ve ferileri olmak üzere toplam 12.541,21 TL üzerinden davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının kısmen iptali ile asıl alacak üzerinden ve icra takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına, iddia yargılamayı gerektirdiğinden ve alacak da likit bulunmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 666,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 165,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.