YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11758
KARAR NO : 2012/5462
KARAR TARİHİ : 15.05.2012

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2009 gün ve 2007/510 Esas, 2009/184 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın bulunmadığı hükmün tefhim edildiği son celsede sanık müdafiinden esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra, mağdur vekilinin beyanlarının alınmış bulunması karşısında, CMK.nın 226/4. maddesi gereğince son sözün hazır bulunan sanık müdafiine ait olması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK.nın 216/3. maddesi ihlal edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre de;
TCK.nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kanunda öngörülen cezasının alt sınırının 6 ay hapis olmasına rağmen, hükümde TCK.nın 104/1. maddesiyle ceza belirlenirken temel hapis cezasının alt sınırının da altında olacak şekilde 4 ay olarak yazılması, sonrasında aynı Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 indirim uygulandığında 6 ay temel hapis cezası verilmiş gibi hapis cezasının 5 ay olarak belirlenmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar somut olarak değerlendirilmek suretiyle ve sanık hakkında TCK.nın 62. maddesi gereğince indirim yapılmasına ilişkin gerekçeyle de çelişmeyecek biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının tartışılması gerekirken, suçun işleniş şekli ve mağdurenin uğradığı zararın karşılanmadığından bahisle, kanuni olmayan ve soyut değerlendirmeyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.