YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12322
KARAR NO : 2022/57
KARAR TARİHİ : 11.01.2022
Sanıklar … ve …’nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan gerçekleştirilen yargılamaları sonucunda atılı suçtan mahkumiyetlerine dair Suluova Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2012 gün ve 2012/272 Esas, 2012/411 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2017/7932 Esas, 2017/5690 sayılı O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin reddi ile sanıklar müdafisinin temyizine göre hükümlerin onanması yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2018 günlü, KD-2017/73672 sayılı itiraznamesiyle 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine kapatılan 14. Ceza Dairesinin 12.04.2018 gün ve 2018/1136 Esas, 2018/2796 sayılı Kararıyla itirazın yerinde görülmeyerek reddiyle, bu hususta karar verilmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.04.2019 gün ve 2018/14-231 Esas, 2019/278 sayılı ilamıyla 20.03.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılma hakkının bulunması nedeniyle anılan madde uyarınca bu husustaki takdir hakkının kullanılabilmesi için yokluğunda verilen mahkeme kararlarının Bakanlığa tebliğinin zorunlu olması nedeniyle itiraz konusu dosyadan haberi olmadığı anlaşılan Bakanlığa ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı tebliğ edilip, temyiz ettiği takdirde bu husus ta gözetilerek, etmediği takdirde ise sanıklar müdafilerinin temyizlerine istinaden Dairesince yeniden değerlendirme yapılarak karar verilmesi için itirazın değişik gerekçeyle kabulü ile hükümlerin kaldırılmasına dair verilen kararla birlikte Dairemize gönderilen dosyayla ilgili verilen 10.12.2019 gün ve 2019/6388 Esas, 2019/13148 sayılı tevdi kararına istinaden ilk derece mahkemesince yapılan tebligat üzerine anılan hükümlerin Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelemesinde;
Mahkemece 10.12.2012 günü tefhim edilen hükmü O Yer Cumhuriyet Savcısının CMUK’nın 310/3. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir aylık kanuni süresinden sonra sunduğu 11.01.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.