YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3552
KARAR NO : 2013/19962
KARAR TARİHİ : 07.11.2013
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.09.2012 tarih ve 2007/980-2012/1443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin babası …’un 06/04/1984 tarihinde Almanya’dan geri dönüş talebinde bulunduğunu, 11.929,50 DM tutarındaki ön finasmanın … tarafından verilen hesap numarasına 18/05/1984 tarihinde havale edildiğini, geri kalan 4.125,00 DM’ın de gönderilmesi için … tarafından 03/10/1984 tarihinde talimat verildiğini, havalenin yapılmaması üzerine Almanya Federal Çalışma Temsilciliği’ne karşı Almanya/Deisburb Sosyal Mahkemesi’ne ödemenin yapılması için … tarafından açılan davada davalının 4.125,00 DM’ın gönderildiğini ispat etmesi nedeniyle davanın kaybedildiğini, 1984 yılında yurt dışında çalışanlara verilen ‘geri dönüş yardımı’ olan 4.125,00 DM’ın Alman Sosyal Sigortalar Kurumunca Frankfurt’taki Tütünbank’ın 301 078-602 posta çeki hesabına ödenmesine karşın uzun araştırmalara rağmen paranın bulunamadığını, gerek müvekkili gerekse babası tarafından BBDK, TMSF, Birleşik Fon Bankası A.Ş., Oyakbank ve Maliye Bakanlığı ile yazışmalar yapıldığını, verilen cevaplardan hesabın bankaların tasfiye edilmesi nedeniyle Tütünbank, Yaşarbank, Sümerbank, Kentbank, Bayındırbank, Birleşik Fon Bankacılığı ve akabinde de 28/06/2007 tarihli Garanti Bankası ve TMSF’nin cevabi yazılarından …’a ait döviz hesabının Garanti Bankası …/Halitziya Şubesinde (Mars:005383382-DTHSFGI-DEM-…) sayılı banka kaydında bulunduğunun tespit edildiğini, belirtilen hesaptaki paranın alınması için bankaya gidildiğinde ise hesap sahibinin adının (…) olarak gözüktüğü ve başka da bir bilgi olmadığından hesap sahibinin kesin olarak tespiti mümkün bulunmadığı gerekçesiyle hesabın müvekkili …’a ait olduğunun tespiti için bir mahkeme kararının ibraz edilmesi veya devreden banka tarafından …’e ait belge ve bilgilerin temin edilmesinin söylenmesi karşısında banka kayıtlarında iddialarını doğrulayacak belgelere ulaşılamadığını iddia ederek; anılan hesaptaki …’in müvekkilinin olduğunun tespiti ile 4.125,00 DM’ın ilk hesap açılma tarihi olan 03/10/1984 tarihinden itibaren döviz mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu olayda davalı bankanın kusurunun bulunmadığını, fona devrolmuş olan Kentbank A.Ş.’nin bazı hesaplarının ihale yoluyla müvekkili banka tarafından devralınması sonucu hesap sahiplerinin banka müşterisi haline dönüştüğünü, mevduat hesaplarına ilişkin uygulama esaslarının devralınan hesaplara da uygulandığını, davaya konu edilen ve Kentbank A.Ş.’den devir yoluyla alınan hesaba ilişkin hiç bir bilgi devredilmediğini, Fonbank Araştırma Sisteminden yapılan araştırma sonucu hesap sahibi
gözüken … ile davacı …’un kimlik bilgilerinin uyuşmazlık gösterdiğini, kimlik bilgileri teyit edilemediğinden müvekkili banka tarafından 3. Kişilerin hak ve menfaatlerini de korumak zorunda olduğundan davacıya ödeme yapılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 03/10/1984 tarihinde Almanya Sigorta Kurumunca ‘geri dönüş yardımı’ olarak Tütünbank’a posta çeki ile havale edilen 4.125,00 DM hesaba geçmesine karşın, hesap bilgilerinde müşteri adının … olarak yazılması sonucu davacının babası …’un Almanya/Duisburg Sosyal Mahkemesinde dava açmasına da neden olacak şekilde tüm araştırmalarına rağmen hesaba ulaşamadığı, anılan mahkeme kararı sonrasında yeniden hesaba ulaşabilmek için yazışmalar yapan davacının halen davalı banka şubesinde bulunan hesabı tespit edebildiği, ancak müşteri adındaki yazım nedeniyle ödemenin davalı banka tarafından yapılamadığı, Almanya Mahkemesi’nin kararı ile sigorta kurumunun yazı cevapları ile davaya konu edilen hesaba ilişkin kayıtların birlikte değerlendirilmesi sonucunda, anılan hesabın davaya konu edilen hesap olduğu, DM’nin tedavülden kalkması nedeniyle Euro cinsinden para birimi ile halen davalı banka şubesinde bulunduğu, hesap sahibinin ise davacı … olduğu, tespit edilen hesaptaki paranın gönderiliş tarihi olan 03/10/1984 tarihinden bu yana hesapların yer aldığı bankalar ve kurumlarda vadesiz olarak muhafaza edilmiş olması karşısında, müşteriye ait kimlik bilgilerinin eksik düzenlenmesinden olayın akışına göre davacının sorumlu tutulamayacağı, böylelikle gönderildiği tarihi takiben akıbeti aranmaya başlanan hesabın bugün itibariyle vadesiz hesapta kalan miktarıyla davacıya ödenmesinin hakkaniyete uygun düşmeyeceği, davalı bankaya anılan hesabın 01/01/1989 tarihinde aktarılmış olmasına karşın, paranın evvelce de yine Türkiye Bankalarında veya TMSF’nin muhafazasında bulunduğu ve nitelikleri itibariyle paranın işletildiği kurumlar olması nedeniyle bu paranın zaman içerisinde elinde tutan tüm birimlerce ticari anlamda değerlendirildiği ve paranın ilk havale edildiği miktarı itibariyle davalı bankaya devredilmiş olmasının davacıya yükletilecek bir yükümlülük olmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu Garanti Bankası … … Şubesi …sayılı hesaptaki paranın davacıya ait olduğunun tespiti ile paranın 03/10/1984 tarihinden itibaren hesaplanacak 1 yıl vadeli döviz mevduatı hesabına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 198,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.