YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13838
KARAR NO : 2013/19985
KARAR TARİHİ : 08.11.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2011 gün ve 2011/55-2011/271 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.06.2013 gün ve 2012/11304-2013/12468 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı Şirketçe 2008/59369 başvuru numarası ile “MAKROKOD” ibaresinin adına marka olarak tescili için diğer davalı kuruma yapılan başvuruya, müvekkilince “MAKROSUPERCENTER” ve “SELECTION MAKROCENTER + Şekil” ibareli markaları ile karıştırılma ihtimali nedeniyle yapılan itirazın reddedildiğini, ancak başvuru konusu marka ile müvekkiline ait anılan markaların okunuş ve anlam itibariyle ayırt edilemeyecek derecede aynı olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 26.01.2011 gün ve 2011-M-134 sayılı kararının iptalini, davalı şirkete ait marka tescil başvuru işlemlerinin durdurulmasını, davalı şirketçe yapılan marka tescil başvurusunun müvekkili şirket adına tescilli markalarla iltibas oluşturduğunun tespitini, tescil işlemleri sonuçlanmış ise bu marka altında mal ve hizmet üretimi, pazarlaması, vb. işlemlerin yapılmaması yönünde tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, dava konusu kararın yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı Şirket, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 14.06.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.