YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15542
KARAR NO : 2013/5823
KARAR TARİHİ : 13.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanıklar …, … ve … ile cinsel taciz suçundan sanık …’in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar , … ve …’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık …’nın atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair … 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2008 gün ve 2008/210 Esas, 2008/901 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve katılan sanık … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar …, … ve … hakkında kurulan hükümlerin incelemesinde;
Sanıklar … ve … hakkında koşulları bulunmadığı halde TCK.nın 29. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişim CMK.nın 231. maddesinin sanık … hakkında uygulanmasının da bu yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif cezadan ötürü başka bir biçimde yararlandırma ve ikinci bir atıfet anlamına geleceğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 23.03.2004 gün ve 2004/641 Esas, 2004/70 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, bu husustaki bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, altsoyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümlerden çıkartılarak yerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar; altsoyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar … hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması ve suça konu eylem nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231/6-c maddesinde öngörülen tazmini gereken maddi zararın da nelerden ibaret olduğunun açıkça belirtilmemesi karşısında; anılan kanunun 231/6-b maddesinde açıklanan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları ile 231/6-c de belirtilen zararların nelerden ibaret olduğu katılana sorulmak suretiyle tazmin talebi bulunduğu takdirde basit bir araştırma yapılarak, varsa zararların tazmin edilmemesi durumunda sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin gerekçeli olarak belirtilmesi yerine, mağdurun zararının giderilmemesi ve şikâyetinin devam ediyor olması şeklinde kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, altsoyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan sanık …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.