YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15376
KARAR NO : 2013/6288
KARAR TARİHİ : 21.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.06.2008 gün ve 2007/305 Esas, 2008/196 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, somut olayda da mağdurun dosyaya yansıyan maddi bir zararı bulunmadığı halde, sanığın zararları tespit etmemiş olması şeklindeki yasal olmayan gerekçeye de dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının değerlendirilmesi sırasında zararın tartışılması ve sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğunun anlaşılması ve CMK.nın 231/6-a maddesi karşısında, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının gerçekleşmemesi ve hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken bu gerekçeye de dayanılmasının sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin (7) numaralı bendin mükerrer olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde, hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkarılarak, yerine “Sanığın TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklarından mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki haklarından yalnız kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.