YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22340
KARAR NO : 2013/6357
KARAR TARİHİ : 21.05.2013

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık …’nun yapılan yargılaması sonunda, atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2010 gün ve 2010/130 Esas, 2010/179 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6/1. maddesi gereğince kanunlarda öngörülen ağır hapis cezalarının hapis cezasına dönüştürülmesi ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesine göre, ağır ceza mahkemelerinin sınırlı sayılan suçlar ile on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili davalara bakmakla görevli kılınıp bu madde ile iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezası öngörülen suçlara sulh ceza mahkemelerinin bakacağına dair 9. madde kapsamı dışında kalan suçlara ise 11. madde uyarınca genel görevli asliye ceza mahkemelerinin bakacağının düzenlenmesi ve anılan olayda sanıklara uygulanan 765 sayılı TCK.nın 430/1. maddesinde 5 yıldan 10 yıla kadar ağır hapis cezasının öngörülmesi karşısında, … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin davaya bakmaya görevli olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında daha önceden 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinden hüküm verilip hak yoksunluğuna ilişkin hükümlerin uygulanmaması ve … bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi karşısında CMUK.nın 326. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği
yetkiye dayanılarak düzeltilmesi,mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.