YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11139
KARAR NO : 2013/6368
KARAR TARİHİ : 22.05.2013
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair … 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2009 gün ve 2008/500 Esas, 2009/86 Karar sayılı hükmün süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıktan şikâyetçi olup cezalandırılmasını talep eden mağdur ve vekiline CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmamış ise de; CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdura atanan vekilin yargılamada sanık hakkındaki şikâyetini beyan edip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdurun davaya katılmasına, vekili Av. … ın da katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanık ile aralarında husumet bulunmayan mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, müşteki … ve tanık …’in mağduru destekleyen anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın mağduru işyerine çağırarak onun cinsel organını tuttuğunun anlaşılması karşısında, eylemin TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.