YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14010
KARAR NO : 2013/5969
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

Kötü muamele suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair İskenderun 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2010 gün ve 2010/1088 Esas, 2010/1213 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure zorunlu vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mağdure zorunlu vekiline CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de;
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure zorunlu vekilin de sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure …’in davaya katılmasına ve zorunlu vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek katılan vekilinin de temyizi üzerine yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.