YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4740
KARAR NO : 2012/10916
KARAR TARİHİ : 07.11.2012
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık …’nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2007 gün ve 2007/357 Esas, 2007/603 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Ceza miktarına nazaran sanığın duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre, sanığın mağdurenin kolundan tutarak zorla arabaya bindirmeye çalıştığı, bu suretle eylemini cebirle gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, hakkında TCK.nın 109/2. maddesi yerine, 109/1. maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesi gereğince teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin TCK.nın 109/5. maddesinden önce uygulanması sonuç cezaya etkili olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki birbiriyle uyumlu ve samimi görülen anlatımlarıyla dosya içeriğine göre, sanığın, okula gidip gelmekte olan mağdureye yol üzerinde, “araba varken neden yaya yürüyorsun” demesi, sinkaflı küfürler etmesi ve telefonla resmini çekmesi şeklindeki eylemlerinde bedensel temas bulunmaması nedeniyle, eylemlerinin cinsel taciz ve hakaret suçlarını oluşturup oluşturmadığı mahallinde tartışılmadan yanlış değerlendirmeyle sanık hakkında TCK.nın 103/1. maddesinin tatbikiyle hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.