YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/2461
KARAR NO : 2013/19626
KARAR TARİHİ : 05.11.2013
MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2012 tarih ve 2011/176-2012/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 5. sınıfta hava temizleyiciler ve oda deodorantları emtiası yönünden tescilli 1998/200228 sayılı ağaç şekli ibareli markası ile yine 5. sınıfta hava temizleyici müstühzarlar ve deodorantlar emtiası yönüden tescilli 1991/126174 sayılı “CAR-FRESHNER+ağaç şekil” markası bulunduğunu, davalıların, müvekkili adına tescilli ağaç görünümlü markaların aynısını veya ayırt edilemeyecek derecede benzerini ihtiva eden araç kokularını üreterek, gerek Türkiye içinde, gerekse de yurt dışına pazarladığını, bu durumun müvekkilinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün tespitine, menine, haksız rekabetten doğan maddi durumun ortadan kaldırılmasına şimdilik 5.000,00 USD karşılığı 9.271,00 TL maddi tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, çam ağacı figürünün tekel altına alınamayacağını, anonim olduğunu, husumete konu olan çam ağacı şeklinin, gerek ülke genelinde, gerekse dünya genelinde birçok firma tarafından yoğun olarak kullanıldığını, Sega ve Car Freshner kelimelerini içeren ticari markaların, alıcıların seçimi ve tercihi üzerinde rol oynadığını ve ayırt ediciliği de ağaç görünümünün değil, ürün ambalajlarının üzerinde yer alan markaların sağladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının tecavüz ve haksız rekabete konu ürün örnekleri ile davacının tescilli şekil markaları ve ayrıca sunulan orijinal ürünleri karşılaştırıldığında, davalı ürünlerinin ve ambalajlarının davacı markasına tecavüz fiili oluşturmadığı gibi, haksız rekabette oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, markaya tecavüz nedeniyle tecavüzün tespiti, men’i, doğan maddi durumun ortadan kaldırılması ve maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalıların ürünlerinin ve ambalajlarının haksız rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Ancak, davacı adına tescilli 1991/126174 ve 1998/200228 sayılı markaları “çam ağacı” şeklinden oluşmaktadır.Davalılarca da sözkonusu çam ağacı şekli piyasaya sunulan ürünün biçimi halinde ve davacının markalarının tescilli olduğu 5. sınıf kapsamında kalan araç kokuları üzerinde kullanılmıştır. 556 sayılı KHK’nın 9/1-b maddesi uyarınca “Tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal ve/veya hizmetlerin aynı veya benzeri mal ve/veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından, işaret ile tescilli marka arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil, karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin kullanılması” marka hakkına tecavüz oluşturur. Ayrıca, sözkonusu iltibasın varlığının belirlenmesinde, Dairemizin yerleşik kararları uyarınca markayı oluşturan işaretin ilgili tüketici nezdinde bıraktığı toplu izlenimin dikkate alınması gerekir. Somut uyuşmazlıkta da, davacı adına tescilli markalar ile davalıların ürünlerinde kullandığı çam ağacı şeklinin bıraktığı toplu izlenim itibariyle iltibas tehlikesi yaratacak şekilde benzer oldukları halde, işaretlerin arasındaki biçimsel bir takım farklılıklardan dolayı benzer olmadıkları gerekçesiyle, davanın reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.