Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/14509 E. 2012/11156 K. 12.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14509
KARAR NO : 2012/11156
KARAR TARİHİ : 12.11.2012

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs (iki kez) ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar … ile … ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan (iki kez) sanıklar … ve …’nun yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.02.2008 gün ve 2006/311 Esas, 2008/99 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurelere yönelik eylemlerini “sizleri dağa kaldıracağız, sinkaf edeceğiz” diyerek gerçekleştirdikleri anlaşılan sanıklar hakkında koşulları oluştuğu halde TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Müşteki …’in, herhangi bir talebi olmaksızın koşulsuz olarak sanıklarla uzlaşmayı kabul ettiğinin ve mahkemece görevlendirilen uzlaştırmacı avukatın da sanık … ile müşteki …’un uzlaştıklarına dair 31.10.2007 tarihli uzlaşma tutanağını dosyaya ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki kamu davasının CMK.nın 254/2. maddesi uyarınca uzlaşma nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken, CMK.nın 253/19. maddesindeki şartlar da oluşmadığı halde yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 253/23. maddesi uyarınca Devlet Hazinesinden ödenmesi gereken uzlaşma giderlerinin sanıktan tahsilinin istenmesi ve bu giderlerin sanık tarafından ödenmemesi üzerine de uzlaşmanın gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 254/2 ve 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs (iki kez) suçlarından ve sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs (iki kez) ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlere yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, dosya içeriğine göre sabıkası bulunmayan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluştuğu için verilen hapis cezaları da ertelenen sanıklar hakkındaki hükümlerin aynı Kanunun 231/7. maddesi de gözetilerek açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Uygulamaya göre de;
Sanıklar … ve Mahkum hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerde TCK.nın 109/2-3ab, 35. maddeleri ile belirlenen 2 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken cezalarının 1 yıl 4 ay yerine, 1 yıl 6 ay olarak belirlenmesi ve 62. madde uyarınca yapılan indirimin de bu hatalı miktar üzerinden hesaplanması sonucu 1 yıl 1 ay 10 gün yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.