YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/1408
KARAR NO : 2013/19768
KARAR TARİHİ : 06.11.2013
MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.03.2012 tarih ve 2011/147-2012/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ayırt edici ve özgün olarak tasarladığı logonun davacı adına işaret markası olarak tescil edildiğini, davalının 07/09/2011 tarihli 2010/46821 tescil nolu şekil markasının müvekkilinin önceki tarihli markaları ile gerek işaret gerekse emtia bakımından aynı olduğunu, davalının bu markayı tescil ederek müvekkilinin sahip olduğu ünden faydalanmaya çalıştığını, davacı markalarını taklit ettiğini, tüketicilerin yanıltılacağını ileri sürerek; davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili adına işaret markası olarak tescilli logonun “erkeğin gömlek giymiş üst portresi” olarak tasarlandığını ve davacının logolarından farklı olduğunu, müvekkilinin faaliyet alanı olan tekstil, giyim sektörü ile davacının çanta, cüzdan, kemer gibi deri ürünleri sektörünün ve tüketici kitlelerinin benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu markada davacı markalarının esas unsuru olan şeklin aynen kullanıldığı, yani davalıya ait markanın davacının önceki tarihli markası ile aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı markanın KHK 42/1-a md. uyarınca hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.