YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14027
KARAR NO : 2013/19824
KARAR TARİHİ : 07.11.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.12.2011 gün ve 2009/147-2011/917 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.04.2013 gün ve 2012/5449-2013/8485 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin alacaklısı olduğu Tuzla İcra Müdürlüğü’nün 2003/2606 Esas sayılı dosyasında davalılardan … ve …’ın borçlu olduklarını, davalı borçlulardan …’a ait 3 adet gayrimenkuldeki hisselerinin satıldığını, bu satış bedellerinin icra dosyasına yatmadığını, haczedilen malların borcu ödemeye yetmediğini, borçlu tarafından 3. şahsa devredilen bir gayrimenkul için tasarrufun iptali davası açıldığını, fakat aciz vesikası alınmadığından davanın reddine karar verildiğini, bu arada davalıların borçları çok fazla olduğundan aldıkları arsaları yakın akrabaları ve 3. şahıslara devrettiklerini, alacaklılarına zarar vermek kastı ile davalı şirketi kurduklarını, bu şirketin %15 hissesinin icra dosyası borçlusu …’a, %15 hissesinin kızı …’a, %55 hissesinin eşi …’a, %15 hissesinin …’a ait olduğunu, davalı …’ın ilk 10 yıl süre ile şirket müdürü olarak seçildiğini, kurulan bu şirketin en büyük hissedarı olan davalı …’ın hayatının hiçbir döneminde çalışmadığını ve hiç bir gelirinin olmadığının bilindiğini, tüzel kişilik perdesi altında faaliyetlerini bu şekilde devam ettirdiklerini ileri sürerek, tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasını ve Tuzla İcra Müdürlüğü’nün 2003/2606 Esas sayılı dosyasından olan alacağın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.