YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3708
KARAR NO : 2013/19945
KARAR TARİHİ : 07.11.2013

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/12/2012 tarih ve 2012/89-2012/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 4. sınıfta “PARKOİL + şekil” ibare ve biçiminin marka olarak tescili için yaptığı başvuruya, davalı şirketin 1, 4 ve 11. sınıf ürünleri içeren “PAROİL + şekil” ibareli markasını mesnet göstererek itiraz ettiğini, başvuru nihai olarak reddedilmiş ise de, markalar arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’nın 13.02.2012 tarih ve 2011-M-5237 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, markaların benzer, emtialarının da birbirinin tıpatıp aynısı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, markaların karıştırılması ihtimalinin kaçınılmaz olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında biçim, renk grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, alıcı kitlesinin 4. sınıf ürünler için ayırdıkları satın alma süresi içinde davacı markasının farklı bir marka olduğunu algılayabilecekleri, davacının “PARKOİL” ticaret unvanı ile 2007 yılından bu yana faaliyet gösterdiği, fiilen iltibas oluştuğuna dair kanıt sunulmadığı, her iki markanın piyasada eş zamanlı olarak yanyana tutundukları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilleri vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.