YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/17298
KARAR NO : 2013/15156
KARAR TARİHİ : 09.09.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.06.2012 tarih ve 2011/236-2012/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı …. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan kablo emtiasının, davalılardan …’ın maliki olduğu ve davalı …’ın sevk ve idaresindeki araçla taşınmak üzere teslim edildiğini ancak araç sürücüsü olan davalı …’ın, davalılardan … ile birlikte hareket ederek söz konusu emtiaları sattığını, hasar ihbarı üzerine yaptırılan ekspertiz incelemesi sonucunda belirlenen 103.410,60 TL hasar bedelinin 25.08.2009 tarihinde sigortalılarına ödendiğini, davalıların meydana gelen ziya ve hasardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 09.01.2012 tarihinde talebini ıslahla 103.410,60 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı …. Şti. vekili, sigortalı firmanın taşıma işlerini yapan müvekkilinin ücret almaksızın ve sözleşme kurmaksızın araç isteyen sigortalıya piyasadan uygun bir araç temin ettiğini, taşıma sözleşmesinin tamamen davalı araç maliki ile taşıtan HES A.Ş. arasında kurulduğunu, müvekkili aleyhine açılan davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılar … ve …’in sigortalı malı alıcısına teslim etmeyip üçüncü kişiye sattıkları, davalıların eylemlerinden dolayı BK’nın 41. maddesine göre sorumlu oldukları, davalı …. Şti.’nin taşıma komisyoncusu olarak kabulünün zorunlu olduğu, TTK’nın 815. maddesinin 1. fıkrasında taşıma komisyonculuğu akdinden doğan tüm davaların 1 yıllık zamanaşımına uğrayacağının düzenlendiği, 2. fıkrasında ise zararın komisyoncunun hile ve ağır kusurundan doğmuş bulunması hallerinde aynı kanunun 767. maddesi hükümlerinin uygulanacağının açıklandığı, somut olayda, davalı taşıma komisyoncusunun seçtiği davalı taşıyıcı …’ ın taşımak üzere teslim aldığı sigortalı kabloları yerine teslim etmeyerek davalı … ile birlikte başka kişilere sattıkları, bu eylemleri nedeniyle ceza mahkemesince mahkumiyetlerine karar verildiği, taşıyıcının kasıtlı ve hileli bu davranışı nedeniyle TTK’nın 815/2. maddesi anlamında davacının zarara uğradığı, TTK’nın 814. maddesi gereğince de taşıma komisyoncusunun, eşyaları taşıttığı kişinin fiil ve kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu olduğu, bu durumda davalı … Nak. Ltd. Şti hakkında da TTK’nın 767/5. maddesi yollaması ile BK’nın 125. maddesi gereği taleplerin 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, davacı vekilince BK’nın 125. maddesi gereği 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde dava ıslah edildiğinden, davalı …. Şti vekilinin zamanaşımına ilişkin itirazlarının da dikkate değer bulunmadığı gerekçesiyle, davalılardan … hakkında davanın açılmamış sayılmasına, davalılar …, … ve Hacılar Nakliyat Ltd. Şti. hakkında açılan davanın kabulü ile, 103.410,60 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı …. Şti. vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı …. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı …. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.606,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı …. Şti.’den alınmasına, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.