YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11758
KARAR NO : 2021/13762
KARAR TARİHİ : 20.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, hakaret
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-) Katılan sanık … ve katılan sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılan sanık …’in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-) Katılan sanık … hakkında alenen hakaret ve nitelikli mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların katılan sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)01.09.2015 tarihli olay yeri basit krokisi ve görgü tespit tutanağına göre, suça konu çiçek fidesi niteliğinde olan gül fidesinin, fidan ve ağaç kapsamında olmadığı, ağacın, odunsu kök, gövde ve dallarla, yapraklardan oluşan uzun ömürlü, kereste olmaya elverişli gelişkin bitkiler olduğu, fidanın ise, yeni yetişen ağaç veya ağaççık olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesinde düzenlenen basit mala zarar verme suçunu oluşturduğu halde suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlendiği, TCK’nın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca mala zarar verme suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunduğunun anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, CMK’nın 253-254 maddeleri gereğince her iki suçtan uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3) Hakaret suçundan verilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, gerekçesi tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.