YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1753
KARAR NO : 2021/16393
KARAR TARİHİ : 27.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müştekinin kilitli ve park halinde bulunan aracından çantasının çalınmasından kısa bir süre sonra suça konu çantanın sanığın evinde bulunduğu, sanığın çantayı sabah saatlerinden akşam saatlerine kadar yanında tuttuğu, çantanın içinde bulunan ve müştekiye ait nüfus cüzdanı, banka kartlarının bulunduğu cüzdanın annesi olan tanık … tarafından evde bulunarak polise teslim edildiği anlaşılmakla; sanığın çanta sahibini bulmaya yönelik her hangi bir resmi makama başvuruda bulunmadığı gibi müştekiye ait nüfus cüzdanının da çanta içerisinde olması sebebiyle çok kısa bir araştırma ile çantanın sahibini bulabilecek durumda olması karşısında sanığın eyleminin nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve mahkeme gerekçesinin yerinde olduğu düşünülmekle, tebliğnamede kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçu ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak:
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına sanığın sabıkasında bulunan … 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2014/68 Esas, 2014/225 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanmasına, infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.