YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1970
KARAR NO : 2021/8938
KARAR TARİHİ : 22.09.2021
İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2019 tarihli ve
2017/323 – 2019/63 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Resmi belgede sahtecilik
19.04.2017 (resmi belgede sahtecilik suçu için)
Hüküm : 1-TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53/1-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
2- TCK’nın 204/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53/1-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, İlk Derece Mahkemesinde savunmaya yeterli süre ve kolaylık sağlanarak bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması ve istinaf ile temyiz denetiminde de yazılı savunmanın sınırsız şekilde kullanılabilme olanağının bulunması karşısında takdiren 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
1-) Resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK’nın 286/1 maddesi gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla; CMK’nın 298/1 maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,
2-) Silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin temyiz talebinin incelemesinde;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 62. maddesine göre cezanın duruşma açmaksızın indirilmesini öngören herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığı, buna rağmen Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesinin kanun maddesine yanlış anlam yükleyerek duruşma açmaksızın evrak üzerinden İlk Derece Mahkemesince belirlenen hapis cezasını kaldırarak usule aykırı olacak şekilde sanığın cezasından indirim yapması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.