YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/14321
KARAR NO : 2011/3382
KARAR TARİHİ : 07.03.2011
… vekili avukat … ile 1- … Ltd. Şti. 2- … vekili avukat … 3- … Ltd. Şti. 4- … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.7.2010 gün ve 95-569 sayılı hükmün davalı …Ltd. Şti. ile … avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalıların 2000-2004 yıllarında belediyenin park ve bahçelerinin bakımı, cadde ve sokakların temizliği işlerinin yükleniciliğini yaptıklarını, şartname gereği yüklenicinin çalıştırdığı işçinin her türlü kıdem, ihbar tazminatı ile işçilik haklarından sorumlu olduğunu, davalıların işçisi … İnan tarafından aleyhlerine açılan davanın sonuçlanıp kesinleştiğini, icrada 21.3.2007 tarihinde 7.004,00 YTL ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek fazlasının saklı tutarak temyiz giderleri ile birlikte 7.091,70 YTL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 599,66 TL’nin … Ltd.’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı …Ltd.Şti. ile … tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi 2010/14321 2011/3382
Karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalılar tarafından temyiz edilen bölüm her bir davalı için hükmedilen miktar karar tarihi itibariyle 1.430,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, 7.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.