YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/4893
KARAR NO : 2012/13408
KARAR TARİHİ : 24.05.2012
… ile 1-… … Tekirdağ Şubesi vekili avukat …, 2-… vekili avukat …, 3-Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğüne izafeten Hazine vekili avukat … aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 20.12.2011 gün ve 4-371 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalı banka tarafından kredi kartı borcu nedeniyle aleyhine icra takibi yapıldığını ve maaşından toplam 1.130 TL kesinti yapıldığını, takibe konu kredi kartı sözleşmesiyle ilgisinin bulunmadığını, açmış olduğu istirdat davasında da davalı …’in de kendisinin vekili sıfatıyla görev yaptığını, ancak görevini gereği gibi yapmayarak yanlış karar çıkmasına sebep olduğunu ileri sürerek maaşından kesilen 1.130.TL’nin her bir kesinti tarihinden başlayacak faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Davacı tarafından temyize konu edilen bölüm (faiz ve fer’ileri hariç) karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL yi geçmediğinden HUMK.’nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.