Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2011/20953 E. 2012/6008 K. 12.03.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/20953
KARAR NO : 2012/6008
KARAR TARİHİ : 12.03.2012

1-…, 2-Hakan Mutlu vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında… Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.5.2011 gün ve 19-25 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı …; nakit para ihtiyacı sebebiyle davacıya ait evin muvazaalı olarak davalıya devredildiğini ve bu evin davalı tarafından teminat gösterilmesi suretiyle bankadan kredi çekildiğini, bu kredi ödendikten sonra evin tekrar davacıya devredileceğini, kredinin kendileri tarafından kullanılan kısmının ödenmesine rağmen muvazaalı olarak devredilen evin kendilerine iade edilmemesi nedeniyle zarara uğradıklarını, çekilen krediden kendilerine ödenmeyen ve davalı uhdesinde kalan kısım ile kredi geri ödemesi olarak yaptıkları ödemeler tutarının tahsili için ilamsız icra takibi başlattıklarını, ancak davalının haksız ve kötüniyetli olarak borca itiraz etmesi üzerine icra takibinin durduğunu belirterek davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan alınarak kendilerine verilmesini istemiştir.
Birleştirilen… Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/30 Esas, 2010/66 Karar sayılı dosyasında davacı Hakan Mutlu; kayınpederi olan … tarafından kullanılan kredinin bir taksidine karşılık olmak üzere davalının hesaba ödemede bulunduğunu, ödenilen miktarın tahsili için yapılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek… İcra Müdürlüğü’nün 2010/22 E. sayılı dosyasındaki itirazın iptali ve takibin kaldığı yerden tüm sonuçlarıyla devamına, alacak likit olduğundan %40’dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı; davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece Esas ve birleşen davaların ayrı ayrı Reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin
2011/20953-2012/6008
takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı …’in tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı Hakan Mutlu’nun temyiz itirazına gelince; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’ nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen Ek madde 4 uyarınca temyiz parasal sınırı … Bakanlığınca tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır. Yeniden değerlendirme oranı 2011 yılı için %7.7 olarak açıklanmış olmakla bu durumda temyiz sınırı 1.540 TL’dir. Bu durumda davacı tarafından temyizi istenen miktarın değeri karar tarihi itibariyle 1.540 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz talebinde bulunma hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle, davacı …’in temyiz itirazının Reddi ile bu davalı tarafından açılan dava nedeniyle verilen hükmün ONANMASINA, 2.nci bentte açıklanan nedenle davacı Hakan Mutlu’nun temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.