YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9017
KARAR NO : 2012/10331
KARAR TARİHİ : 17.09.2012
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar tarafından, davalı aleyhine 05.10.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit … tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı … tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, 36 parsel sayılı taşınmaz lehine, 33 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit … tesisi isteğine ilişkindir.
Davalı, komşu taşınmazlardan geçit kurulmasının daha uygun olduğunu, uygun görülmediği takdirde sınırdan geçit tesis edilmesi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları benimsenerek davanın kabulüne, krokide belirtilen 2 no’lu geçit yolundan 33 parsel aleyhine ve davacı taşınmazları lehine krokide 33/B harfi ile gösterilen yerden 3 metre eninde, toplam 144,59 m2’lik kısımdan geçit … tesis edilerek tapuya tesciline, depo edilen 552,33 TL geçit bedelinin davalıya ödenmesine, masrafların davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.
Hükmü, davalı temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Ancak, hüküm fıkrasında lehine geçit tesis edilen davacılar adına kayıtlı 36 sayılı parselin yazılmamış olması, ayrıca hükme esas alınan 29.02.2011 tarihli rapor ve krokide 2 no’lu alternatif 33/A harfi ile gösterilmesine rağmen hükümde 33/B şeklinde yanlış yazılması doğru görülmemiştir.
Ayrıca, Türk Medeni Kanununun 747. maddesinde düzenlenen geçit … ayni hak niteliğinde olmayıp bir irtifak … kurulmasından ibaret olduğundan Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 780/1 maddeleri uyarınca “tapu sicilinde taşınmazların irtifak sütununa kaydedilmesine” karar verilmesi ile yetinilmek gerekirken geçit yerinin taşınmazdan ayrılması anlamına gelecek biçimde “tapuya tesciline” şeklinde karar verilmesi bozmayı gerektirir ise de; yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438/VII maddesi gereğince hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının 1 ve 2 no’lu fıkralarının hükümden çıkartılarak yerine (1) no’lu bent olarak “1-Davanın kabulü ile 29.02.2011 tarihli fen bilirkişisinin ekli krokisinde 2 no’lu alternatif geçit yolu olarak belirtilen; Sakarya ili Pamukova ilçesi Kazimiye Köyü, 140 ada 33 sayılı parsel aleyhine ve davacılar adına kayıtlı 140 ada 36 parsel sayılı taşınmaz lehine krokide 33/A ile gösterilen yerden 3 metre eninde olmak üzere toplam 144,59 m2 alanlı kısımdan geçit … tesisine” cümlesinin yazılmasına, yine (2) no’lu bent olarak “2-Kararın kesinleşmesini müteakip geçit hakkının TMK’nun 748/3 maddesi gereğince leh ve aleyhine geçit kurulan taşınmazların tapu sicilinde irtifak sütununa yazılmasına” cümlesinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.