YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7109
KARAR NO : 2017/9268
KARAR TARİHİ : 23.11.2017
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince 765 sayılı TCK’nın 455/1, 455/son, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 455/1, 455/son ve 59. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 187 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2009 tarihli ve 2009/213 esas, 2009/232 karar sayılı kararının 26/01/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 05/05/2013 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Avanos Asliye Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 25/03/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı mahkemenin 20/05/2015 tarihli ve 2015/123 esas, 2015/140 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;
Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 03/12/2009 tarihli kararın kesinleşme tarihi olan 26/01/2010 tarihinden itibaren denetim süresi içinde verilen mahkumiyet kararına konu ikinci suçun işlendiği 05/05/2013 tarihine kadar CMK’nın 231/8. maddesi gereğince dava zamanaşımının durduğu, bu sürenin eklenmesi halinde suç tarihi ile inceleme tarihi arasında sanığın lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.