YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/14761
KARAR NO : 2011/1154
KARAR TARİHİ : 03.02.2011

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.09.2009 gününde verilen dilekçe ile onarım için iskele kurulmasına ve izolasyon yapılmasına izin verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 10 sayılı parselin maliki olduğunu, davalının ise 9 sayılı parsele malik bulunduğunu, taşınmaz üzerinde binası olduğunu, binada onarım ve güçlendirme için temel kazısı yapması gerektiğini, davalı parseline geçici olarak girilmesine izin verilmesini istemiştir.
Davalı, temel kazısı işinin taşınmazına zarar vereceğini, ancak izolasyon ve diğer işler için davacının taşınmazına iskele kurabileceğini belirtmiştir.
Mahkemece, davacının temel kazısına ilişkin isteği reddedilmiş, diğer istek bölümleri hüküm altına alınmıştır.
Hükmü, davalı temyiz etmiştir.
Davadaki istemin dayanağı Türk Medeni Kanununun 748.maddesidir. Gerçekten, anılan hüküm uyarınca taşınmaz malikine, taşınmazını işletme veya iyileştirme ya da taşınmazı üzerinde yapı yapma amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkı tanınabilir. Yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı taşınmazında iyileştirme yapılması gerektiği saptandığından, davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğrudur.
Ne var ki, hükmün infazının sağlanabilmesi için davacı binasında yapılması zorunlu dış cephe sıva ve izolasyon işlerinin ne kadar sürede bitirilebileceği ve bu işlerin hangi mevsimde yapılacağı saptanarak, davacıya geçici girme hakkı o mevsim için ve bilirkişinin belirleyeceği süreyle sınırlı olarak tanınmalıdır.
Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişiden ek rapor alınarak davacının binasında yapılacak işlerin ne kadar süreceği saptanmalı, bu işlerin yapılacağı uygun mevsim belirlenerek davacıya bununla sınırlı geçici girme hakkı tanınmalıdır.
Kabule göre de; tıpkı Türk Medeni Kanununun 747.maddesinde hükme bağlanan zorunlu geçit haklarında olduğu gibi, bu davada da yargılama giderlerinin talepte bulunan davacı üzerinde bırakılması yerine, bunların kabul ve ret oranlarına göre taraflara yükletilmesi doğru görülmemiştir.
Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.