YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16106
KARAR NO : 2017/9563
KARAR TARİHİ : 29.11.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dava konusu eser üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı tespit edilip, anılan niteliği haiz olduğunun belirlenmesi halinde sanığın, “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan anılan Kanunun 67/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca soruşturma aşamasında düzenlenen rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
1- 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanık hakkında sadece hapis cezasına hükmedilmesi,
2- 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlığının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücretine dair hüküm tesisi kanuna aykırı,
4- Gerekçeli karar başlığında katılan kurumun “…”; suç tarihinin “12/2013” şeklinde gösterilmesi isabetsiz,
5- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve anılan maddenin (3) numaralı fıkrasının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.