Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/19941 E. 2022/7308 K. 12.04.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19941
KARAR NO : 2022/7308
KARAR TARİHİ : 12.04.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 1632 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık, fiilen askerlik hizmetini yerine getirdiği sırada müsnet suçu işlediğinden tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmedi.
Hükmün tefhim edildiği oturumda, Savcının esas hakkındaki mütalaasını bildirmesinden sonra huzurda bulunan sanık müdafiiden diyeceklerinin sorulmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nun 216/2. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre;
1-Suç tarihinden önce kesinleşmiş firar suçundan on ay hapis cezasının bulunduğu, savunmasına göre askerliğe bir türlü alışamadığı, her gittiğinde psikolojisinin bozulduğu ve dosya dizi 110, 144, 147, 155, 159 ve 174’deki belgeler ile … … Eğitim Hastanesi Komutanlığının 11.08.2011 tarihli hasta tedavi kararından psikiyatrik rahatsızlığı bulunduğu ve tedavi gördüğü anlaşılan sanığın, rahatsızlığının askerliğe elverişsizliğini gerektirecek derecede olup olmadığı ve TCK’nun 32. maddesinden istifade edip edemeyeceği hususlarının sağlıklı ve kuşkusuz bir şekilde belirlenmesi için, psikiyatri uzmanı bir bilirkişiye muayenesi yaptırılıp, bilirkişinin lüzum görmesi hâlinde adli gözlem altına aldırılması, elde edilecek sonuca göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken başka bir dosyada alınan 20.01.2012 tarihli bilirkişi raporu ile yetinilerek hüküm kurulması,
2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.