Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/18941 E. 2014/244 K. 14.01.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18941
KARAR NO : 2014/244
KARAR TARİHİ : 14.01.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1-Sanıklar … ve … haklarında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK’nın 62, 51, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine
2-Sanık … hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyetine

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinde kolluk kuvvetleri tarafından icra edilen önleyici hizmet devriyesi esnasında Keçiborlu İlçesi, Çukurören Köyü, Fadıllı Yaylası Mevkiinde sanıkların 2 metre derinliğinde, 1.5 metre genişliğinde izinsiz olarak kazı yaptıkları sırada suçüstü yakalandıkları, olay mahallinde 1 adet manila, 1 adet kazma, 2 kürek ve 3 adet muhtelif boylarda keski ele geçirildiği, sanıkların soruşturma evresinde alınan savunmalarında suç tarihinde olay yerinde piknik yaptıklarını, daha sonra bir şey bulma ümidi ile adli emanette kayıtlı aletler ile kazı yaptıklarını beyan ettikleri, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün cevabi yazıları ile suça konu yerin sit alanı olarak tespit ve tescil kaydının bulunmadığının bildirildiği, sanıkların yargılama aşamasında alınan, daha önce kazılmış olan çukura merakları nedeniyle girdiklerine, kazı yapmadan yakalandıklarına dair beyanlarının tutanak mümziilerin anlatımları, sanıkların suça konu çukurun içerisinde ve etrafında yakalanmaları, olay mahallinde ele geçirilen kazı aletlerinin niteliği nazara alındığında hayatın olağan akışına uygun ve itibar edilebilir mahiyette olmadığı, tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanıkların izinsiz olarak kazı yaptıklarının sübuta erdiği anlaşılmış olup,
Her ne kadar kazı yapılan yerin sit alanı olarak tespit ve tescil kaydının bulunmadığı bildirilmiş ise de, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1-1. cümlesi ile sadece sit alanlarında değil, sözü edilen Kanunun 6. maddesine göre korunması gerekli diğer taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında izinsiz olarak gerçekleştirilen kazı eylemlerinin de yaptırım altına alındığı, zira maddenin konuluş amacının bu yerlerde mevcut tarihi ve doğal değerleri korumaya ve izinsiz olarak yapılan kazılar ile bu değerlere zarar verilmesini önlemeye matuf olduğu, bu itibarla mahkemece fen ve tarafsız arkeolog bilirkişilerin katılımı ile oluşturulacak bilirkişi heyetiyle mahallinde keşif icra edilerek kazı yapılan alanın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı niteliğinde olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeksizin sanıkların cezasında, anılan Kanunun 74/1-2. cümlesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, üzerlerine atılı suçu işlemediklerine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanıklar … ve … haklarında tesis edilen hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanıklar haklarında sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, bu hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,
2-Sanık … hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, hangi mahkeme ilamının tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanıklar … ve … haklarında tesis edilen (I) numaralı hüküm fıkrasının (9) numaralı paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “Sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesinde belirtilen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına, ancak sanıkların cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” cümlesinin eklenmesi, sanık … hakkında tesis edilen (II) numaralı hüküm fıkrasının (6) numaralı paragrafının “Sanığın adli sicil kaydında bulunan, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/05/2006 tarih, 2006/7 Esas, 2006/108 Karar sayılı ilam tekerrüre esas olduğundan hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.