YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/25859
KARAR NO : 2014/1774
KARAR TARİHİ : 28.01.2014

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : Davanın reddi

Davacılar vekili, 09.11.2010 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacıların Adam öldürme suçu nedeniyle tutuklandıklarını, tutukluluk nedeniyle maddi ve manevi yönden zarara uğradıklarını, büyük sıkıntılar geçirdiklerini, yapılan yargılama sonunda üzerlerine atılı suçtan beraatlerine hükmedildiğini, bu nedenle tutuklamaların haksız hale geldiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince davacılar … ve … için 5.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın, davacı … için 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş olmakla, açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Tazminat davasına dayanak teşkil eden Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2005 tarih, 2004/316 Esas – 2005/249 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacılar hakkında 5236 sayılı Kabahatler Kanunun 24. maddesi delaletiyle 32/1. maddesi uyarınca 100 TL idari para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, bu kararın 18.01.2006 tarihinde kesinleştiği, davacıların haklarında verilen idari para cezasını 25.05.2007 tarihinde Mardin vergi dairesi müdürlüğüne yatırdıkları, dolayısıyla davacıların haklarında verilen kararın kesinleştiğinden haberdar oldukları, buna karşılık tazminat davasının 09.11.2010 tarihinde açıldığı, bu nedenle tazminat davasının 466 sayılı Kanun’un 2. maddesinde öngörülen 3 aylık sürede açılmadığından bahisle reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve davanın süresinde açıldığına ilişkin, temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak, ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.