YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7045
KARAR NO : 2014/66
KARAR TARİHİ : 13.01.2014
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal
Hüküm : TCK’nın 134/1-son, 53/1-a-b-c-d-e, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 134/1. maddesinde, kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal eden kimsenin, altı aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılacağı ve gizliliğin görüntü ve seslerin kayda alınması suretiyle ihlal edilmesi halinde cezanın asgari haddinin bir yıldan az olamayacağı düzenlenmiş iken, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK’nın 134/1. maddesinde yapılan değişiklikle temel ceza miktarı bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş ve gizliliğin görüntü ve seslerin kayda alınması suretiyle ihlal edilmesi halinde verilecek cezanın bir kat artırılacağı öngörülmüştür. Açıklanan kanuni düzenlemelere ve mahkemece 13.09.2011 tarihli hükümle temel hapis cezasının 1 yıl 6 ay olarak belirlenmesine göre, tebliğnamedeki, “Sanığın eylemini, görüntü kaydı yaparak gerçekleştirmiş olması nedeniyle TCK’nın 134/1-son cümle gereğince cezasından artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.” şeklindeki, TCK’nın 134/1-2. maddesinin karar tarihinden sonra değiştirilen hükmü nazara alınarak, yapılan eleştiriye iştirak edilmemiştir.
Dosya kapsamına göre, sanığın, semt pazarında ayakkabı satışı yapılan kısma geçen mağdureye yaklaşıp, kamera sistemi çalışır vaziyetteki cep telefonunun yönünü mağdurenin erojen bölgelerine odaklayarak, onun bilgisi ve rızası dışında, görüntülerini kaydettiği olayda,
Mağdurenin fiziksel mahremiyetini içeren görüntüsünü kaydeden sanığın eyleminde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluştuğu; ayrıca, sanığın, mağdurenin onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda ve onun vücut dokunulmazlığını ihlal etmeden, cinsel arzu ve isteklerini tatmin maksadına yönelik eylemiyle cinsel taciz suçunu da işlediği, bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanık hakkında, TCK’nın 44. maddesine uygun olarak, daha ağır cezayı gerektiren özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanığın adli sicil kaydındaki Gölhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 16.04.2009 tarih, 2009/31 esas, 2009/41 karar sayılı, suç üstlenme suçundan TCK’nın 270/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyetini içerir ilamla hükmedilen 600 TL’den ibaret adli para cezasının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 305/2-1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, adli sicil kaydındaki diğer ilamları bakımından silinme koşullarının gerçekleştiği anlaşılan sanık hakkında, TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. bendinin hükümden çıkartılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.