Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/4291 E. 2022/9699 K. 07.04.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4291
KARAR NO : 2022/9699
KARAR TARİHİ : 07.04.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
TEMYİZ EDENLER : Katılan … ve vekili, yaşı küçük katılan … velisi (asaleten) ve vekili (vekaleten), sanık … müdafisi

KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık … müdafisinin beraat hükümleri yönünden temyizinin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu ve sanık hakkında katılan …’ya yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin sanık … müdafisinin temyizi üzerine Yerel Mahkemece 09/02/2016 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanık müdafisinin bu ek karara yönelik bir temyizinin bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususta tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü.
1) Sanık hakkında katılan …’ya yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, katılan … ve vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,
2) Diğer hükümlerin temyizinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş olması karşısında, vekâlet ücreti verilmemesinin usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından,
Sanığa atılı katılan …’ya yönelik tehdit ile yaşı küçük katılan …’ya yönelik kasten yaralama eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan … ve vekili ile yaşı küçük katılan … vekilinin ve sanık … müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 07/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.