YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/9782
KARAR NO : 2013/12165
KARAR TARİHİ : 24.05.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, şua izni, fazla çalışma, hafta tatili ve izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile şua izni, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2010/24114 esas, 2012-33309 karar sayılı ve 08.10.2012 tarihli ilamı ile davacının yaptığı işe göre şua izni hakkı olup olmadığının işyerinde keşif de yapılmak sureti ile belirlenmesi , günde 5 saatin üzerindeki çalışmalardan ara dinlenmesi düşülmesi gerektiği ve fazla çalışma alacağında zamanaşımı yönünden hesap hatası yapıldığı gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyulmuş fakat bozma ilamının 2 nolu bendi gereğince davalı işyerinde keşif yapılmadan, başkaca da bir delil toplanmadan davacının şua izni alacağının tekrar kabulüne karar verilmiş, diğer bozma gerekleri ise yerine getirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının bütün, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı iş verene verdiği 29.03.2003 günlü dilekçesinde MR teknisyeni olduğunu belirterek radyasyon izni talebinde bulunmuştur. Belge ve ifadelerden de Radyoloji bölümünde fiilen MR teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosyada Türkiye Atom Enerjisi Kurumunun başka bir hastaneye yazdığı, manyetik rezonans cihazıyla çalışan personelin radyasyon görevlisi olarak kabul edilemeyeceğine ilişkin yazı mevcuttur. Böyle olunca MR cihazının radyasyon yayıp yaymadığı ve 3153 sayılı nizamnamenin kapsamında olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur. Böyle olunca davacının çalıştığı yerde bu konuda uzman bilirkişi heyetince keşif yapılarak davacını çalıştığı Makine ve yerin anılan ve günde beş çalışmayı gerektiren nitelikte bir yer olup olmadığı belirmeden avukat bilirkişi beyanı ile 3153 sayılı tüzük kapsamında olduğunun eksik araştırma ile kabul edilmesi hataladır. Mahkemece bozma ilamının 2 nolu bendi gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.