YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/5931
KARAR NO : 2012/1985
KARAR TARİHİ : 28.02.2012

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : KADASTRO
KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında 117 ada 4, 6, 10, 12 parsel sayılı 5552.78, 8117.76, 8495.76, 6936.53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar … ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı …, yasal süresi içinde babası adına tespit gören 117 ada 5 ve 11 parsel sayılı taşınmazların bir bölümünün çekişmeli taşınmazların içerisinde tespit gördüğü iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, kesin süre içerisinde keşif avansının yatırılmaması nedeniyle davanın reddine ve çekişmeli 117 ada 4, 6, 10, 12 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, verilen süre içerisinde davacı tarafın keşif avansını yatırmadığı bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesiyle ile davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme usul ve yasaya uygun düşmemektedir. Hükme esas alınan 09.03.2012 tarihli ara kararı gereğince keşif avansı 24.06.2010 günü yatırılmıştır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Tebligat Tüzüğünün 12. maddesinde belirlenen süreler ile 25.01.2012 günü yürürlüğe giren Tebligat Kanunu Hakkındaki Yönetmeliğin 15. maddesindeki hüküm nazara alındığında keşif avansının yatırıldığı 24.06.2010 tarihi ile keşif günü olan 02.08.2010 arasında bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilmesi için yeterli süre bulunmaktadır. Kesin sürenin amacı davanın bir an önce sonuçlanmasını sağlamak olup, verilen süre sonrasında avansın yatırılmış olması nedeniyle keşif veya yargılama ertelenmiş değildir. Hal böyle olunca ilgililere davetiye gönderilip, keşif yapılarak uyuşmazlığın esastan çözümü gerekirken yasa hükümlerine yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması Yasa’nın özüne ve ruhuna aykırı düştüğünden, açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.