YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/23701
KARAR NO : 2013/12469
KARAR TARİHİ : 27.05.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile dini ve milli bayram çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Taraflar arasında davacının davalı işyerindeki hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, davalı işyerinde 01.10.2000-15.07.2008 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürmektedir. Davalı işveren ise davacının davalı işyerinde 19.03.2004 tarihinde işe başladığını beyan etmiştir. Hizmet döküm cetveline göre 19.03.2004-01.08.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde bildiriminin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı şahitleri davacının beyanını doğrulamasına rağmen şahitlerden birisinin bilgisi duyuma dayalı, diğeri ise davalı işyerinde 2003 yılında çalışmaya başlamıştır. Davalı şahitleri ise davalı işverenin beyanını doğrulamışlardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının beyanı doğrultusunda 01.10.2000-15.07.2008 tarihleri arasında çalıştığı belirtilmiş ise de davacının belirtilen dönemlerde davalı işyerinde çalıştığı kesin ve inandırıcı deliller ile ispat edilemediğinden davacının kayıtlarda belirtildiği üzere 19.03.2004-01.08.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının kabulü gerekir. Aksi düşünce ile verilen hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.