Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2009/5281 E. 2010/6990 K. 16.12.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/5281
KARAR NO : 2010/6990
KARAR TARİHİ : 16.12.2010

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı …Ş. Genel Müdürlüğü ve birleşen davanın davacısı … vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Asıl ve birleşen davalar eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak, tazminat ve tespit taleplerine ilişkin olup mahkemece davaların kısmen kabulüne dair verilen karar davacı … ve … Hazine vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazine’nin tüm, davacı karşı davalı … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Asıl dava dosyası ile birleştirilen Ankara Asliye 6. Ticaret Mahkemesi’nin 2005/120 Esas sayılı dosyasında dava açan davacı taşeron … dava dilekçesinde özelleştirme uygulamaları ile davalı … bünyesine alınan yüklenici Etimesgut Ağaç San.A.Ş.nin (ETAĞ) taahhüdünde bulunan Habur Şefliği (TASİŞ) tesislerinde yapılacak inşaat, mekanik ve elektrik tesisatı işini ETAĞ ile düzenledikleri 16.10.1998 tarihli sözleşme ile üstlendiğini, işin tamamlanıp geçici ve kesin kabulün yapıldığını, kesin hesap aşamasında sözleşmenin feshedildiğini belirterek fesih işleminin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece işin teslim edilmiş olması nedeniyle asıl yüklenici ETAĞ’ın sözleşmeyi feshedemeyeceği belirtilerek dava reddedilmiştir. Yargılama sırasında asıl dava ve birleşen dosyalar yönünden alınan bilirkişi raporlarında işin geçici kabulünün yapılmasından sonra saha beton imalâtında çökmeler olduğu, bir bölümünün kullanılamayacak hale geldiği belirtilmiştir. Bu durumda davacı alt taşeron Abdulhamit Özalp’ın eseri sözleşmesine uygun biçimde yapmayarak kesin kabulün yapılmamasına kendi kusuruyla sebebiyet verdiğinden davanın tümüyle reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine’nin tüm, davacı-k.davalı …’in sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün temyiz eden davacı-k.davalı … yararına BOZULMASINA, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davacı Hazine’den harç alınmasına yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı …’e geri verilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.