YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12333
KARAR NO : 2013/17362
KARAR TARİHİ : 20.06.2013

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm 21.03.2013 tarihli ara karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Taraflar arasındaki boşanma davası sırasında mahkemece; 16.10.2012 tarihli ara karar ile davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde 3000 TL. tedbir nafakasına karar verilmiş, 14.11.2012 tarihli ara kararı ile ise bu nafakanın 1.100 TL’ye indirilmesine hükmedilmiştir. Davalı-davacı kadın 19.03.2013 tarihli dilekçesiyle tedbir nafakasının artırılması isteminde bulunmuş, bu istem mahkemece 21.03.2013 tarihli ara kararı ile reddedilmiş, davalı-davacı bu ret kararını nafaka miktarının az olduğu gerekçesiyle temyiz etmiştir.
Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 101’nci maddesinin (3.) ve (4). bendinde yer alan hükümlere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “geçici hukuki korumalara” ilişkin 389. maddesinde yer verilmemiş; boşanma veya ayrılık davası açılınca hakimin talep üzerine veya re’sen dava sırasında Türk Medeni Kanununun 169’uncu maddesi çerçevesinde aldığı tedbirler ve bu tedbirlere itiraz üzerine verilen kararlar, yasa koyucu tarafından Usulün “geçici hukuki korumalarla” ilgili düzenlemesi dışında bırakılmıştır. Bu durumda, boşanma ve ayrılık davası açılınca hakimin talep üzerine veya re’sen Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde alacağı tedbirler ve bu tedbirlere itiraz üzerine verilen kararlar, ancak esas hükümle birlikte temyizi kabil olup, esas hükümden ayrı ve bağımsız olarak temyiz edilemez. Bu bakımdan davalı-davacı kadının temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Davalının temyiz talebinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2013 (Per.)