Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/25353 E. 2013/15760 K. 27.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/25353
KARAR NO : 2013/15760
KARAR TARİHİ : 27.06.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 03.10.1998 tarihinde bulaşıkçı olarak çalışmaya başladığını, davalı şirketin toplu yemek işi yaptığını, iş yaptıkları yerlerden birinin de İstanbul Teknik Üniversitesinin Beşiktaş Kampüsü olduğunu, davalının bir daha gelmemesini söyleyerek çıkış işlemlerini yaptığını, bu nedenlerle iş sözleşmesi haksız olarak feshedilen ve sosyal hak ve alacakları kendisine ödenmeyen davacı için fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL kıdem tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, 1.000,00 TL fazla mesai alacağı, 1.000,00 TL ücretli izin alacağı, 1.000,00 TL genel tatil alacağına hükmedilmesini, kıdem ve ihbar tazminatına kanuni faiz uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davacı ile davalı şirket arasında 01.10.2009 tarihinde başlayan 31.12.2010 tarihinde son ereceği belirtilen belirli süreli iş sözleşmesinin olduğunu, davacının iş sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedildiğini, tazminat hakkının bulunmadığını, çağrılmasına rağmen davacının işe gelmediğini davacının fazla mesai iddiasının aksine eksik çalışılmakta olup işyerini erken terkettiğini, çalışılan yerin okul olması sebebiyle izinlerin tam olarak kullandırıldığını okulun tatil olduğunu dönemlerde fazla izin dahi yaptırıldığını, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının Beyoğlu 10. Noterliğinin 06.01.2011 tarih ve 675 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile çalışmasına devam etmek üzere işverenin merkez imalathanesine çağrıldığı ve davacının işe gitmediğinin beyan edilmesine karşın davalı tarafından dosyaya bu yönde herhangi bir kayıt sunulmadığı diğer taraftan davacının yeni görev yerine 06.01.2011 tarihli ihtarname ile çağrılmasına rağmen davalı işveren tarafından 31.12.2010 tarihi itibari ile işyerinden çıkışını yapıldığı ve prim ödemesinin sonlandırıldığı görülmekle davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, izin alacağı hakkı bulunduğu, ayrıca davacının fazla mesai yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar,davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla mesai alacağı noktasında toplanmaktadır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
Somut olayda davacı fazla mesai yaptığını iddia ederek ücretini talep etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bu talebine göre davacı ve davalı şahit beyanlarının birlikte değerlendirilerek hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Mahkemece fazla mesai konusunda sadece tanık anlatımına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Çalışmanın geçtiği davalı işverene ait işyeri dava dışı üniversitenin yemek hizmetleri olup, üniversitenin yaz dönemi tatili dikkate alındığında bu dönemde davacının ne şekilde fazla mesai yaptığı açıklığa kavuşturulmadan, yılın tamamında fazla çalışma yapıldığının kabulü doğru olmamıştır. Davalı tarafından ihale ile alınan işin kaç işçi tarafından gerçekleştirildiği, çalışma şartlarının ne şekilde belirlendiği, yukarıda belirtildiği üzere yaz döneminde fazla mesai yapılıp yapılmadığı hususu belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken inandırıcı yeterlilikte olmayan tanık anlatımları ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.